Συνοψίζοντας και ελπίζοντας….

aprilis

Ο Μάρτης που πέρασε δεν ήταν σαν τους άλλους μήνες.
Είχε μια άλλη ενέργεια.
Οι τελευταίες ημέρες που περάσαμε, σαν αλλιώτικες μου φάνηκαν! Έμοιαζαν να κρύβουν συσσωρευμένη πίκρα, θυμό, οργή. Κακή ενέργεια….
Τι να πιάσω και τι να αφήσω, για να συνοψίσω;
Την ασταθή περιρρέουσα ατμόσφαιρα, σε μια χώρα που «ψυχορραγεί» οικονομικά μέρα τη μέρα;
Τους πολίτες της που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις συνέπειες της δημιουργικής ασάφειας και της ασαφούς δημιουργικότητας;
Το εικοσάχρονο αγόρι που αποφασίζει να τερματίσει τη ζωή του, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει τη συνεχή και συστηματική βία που του ασκούσαν οι συμμαθητές του;
Τον διαταραγμένο ψυχικά νέο που δολοφονεί τη μητέρα του;
Τον ψυχικά ασθενή πιλότο που καταρρίπτει ηθελημένα αεροπλάνο στις Άλπεις γεμάτο επιβάτες;
Το κορίτσι που τραυματίζει με μαχαίρι τρεις συμφοιτήτριες της, «απαντώντας» όπως ισχυρίζεται, στις συνεχείς τους κοροϊδίες;
Και όλα αυτά… με τα μεγάλα γράμματα στις εφημερίδες.
Και πόσα άλλα με τα μικρά;
Γύρω μας και μέσα μας, μια συννεφιά….
Τι Μάρτης κι αυτός! Γδάρτης με τα όλα του!
Περιμένω να μας πάρει λίγο το βάρος, ο ξανθός Απρίλης!

1 Σχόλιο στο Συνοψίζοντας και ελπίζοντας….

  1. Απλα εξαιρετικό…. 😉

Αφήστε Σχόλιο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.


*