Για… καλά Χριστούγεννα!

κατερινας

Η γειτονιά μου μόλις χτες δήλωσε περίτρανα ότι έρχονται Χριστούγεννα. Φώτισε ο τόπος! Λαμπάκια μεγάλα, μικρά, χρωματιστά, αναβοσβήνουν, φωνάζοντας σιωπηλά πως πρέπει να αρχίσουμε να χαιρόμαστε. Το σύνθημα δόθηκε. Μας προστάζει να μπούμε στη μαγεία των ημερών.
Και κάπου εδώ αρχίζουν οι προσδοκίες… Οι προσδοκίες, φέτος να είναι όλα διαφορετικά!
Προσδοκίες για μέρες γιορτινές, νύχτες με φίλους, οικογενειακή θαλπωρή, δώρα και ευχές, κέφι και διασκέδαση, μουσική και ξεκούραση….
Κατ εξοχήν οικογενειακή γιορτή τα Χριστούγεννα, με το χριστουγεννιάτικο τραπέζι να τους ενώνει όλους. Με πρωταγωνιστές τις ευχές, τα έθιμα, τις γεύσεις, τις μυρωδιές…
Κι αν κάποια από αυτά έρθουν, καλώς! Αν όμως δεν… τότε γιατί;
Πόσο και πως μπορούν να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι προσδοκίες για κάποιον που μόλις χώρισε, που μόλις απολύθηκε, που έχει χάσει κάποιον δικό του άνθρωπο, που περνά οικονομικές δυσκολίες;
Τα “πρέπει” των ημερών μεγάλα. Γεννάνε αμηχανία, θλίψη, μελαγχολία. Στον αντίποδα το ενθουσιώδες εορταστικό κλίμα των τηλεοπτικών εκπομπών, που αναπαράγουν μια ατέλειωτη χαρά και ευτυχία, που ουδόλως έχει σχέση με την πραγματική ζωή. Τα πάντα μας καλούν σε κάτι μεγαλειώδες που “πρέπει” να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και να λάμψουμε. Μια ψυχαναγκαστική χαρά που μας την επιβάλλουν τούτες οι μέρες.
Μήπως λοιπόν χρειαζόμαστε μια ισορροπία ανάμεσα στη μαγεία και στο ρεαλισμό; Μήπως αυτά τα Χριστούγεννα πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας με τα θέλω μας και τα μπορώ μας σε αρμονία;
Ρεαλιστικές προσδοκίες χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις για αληθινά Χριστούγεννα. Με τη συναίσθηση ότι δεν υπάρχουν «τέλειες διακοπές» με «τέλειες οικογένειες».  Γιατί το «τέλειο» δεν ταιριάζει στο «αληθινό»!
Απολαμβάνουμε τα Χριστούγεννα με «μικρό καλάθι».
Γι’ αυτό που είναι, για τις αξίες που πρεσβεύουν και που αρκεί να τις νιώσουμε και να τις φέρουμε στην επιφάνεια!

Αφήστε Σχόλιο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.


*