Οδηγός επιβίωσης

καπελα 2

Αυτό πάλι, να μη μπορώ να θυμηθώ πώς γεννήθηκε η αγάπη μου για τα καπέλα, δε μπορώ να το καταλάβω.
Θυμάμαι μόνο πως όταν ήμουν έφηβη, αναζητούσα καπελάδικα στο κέντρο της Αθήνας. Έψαχνα σχέδια σε περιοδικά και ταινίες. Κανένας από τους φίλους και γνωστούς δε φορούσε και όλοι είχαν από ένα σχόλιο να κάνουν. Εμένα δε με ένοιαζε.
Τα αγαπούσα τα καπέλα μου και κάθε φορά που φορούσα κάποιο μεταμορφωνόμουν στο χαρακτήρα που ήθελα να είμαι. Και με τον καιρό κατάλαβα την αξία τους. Πως δεν ήμουν μόνη.
Ό,τι ήταν για μένα το καπέλο, ήταν για άλλους το ρούχο, το βιβλίο, το σπίτι…
Σήμερα, θα βάλω το καπέλο που με κάνει να νοιώθω ρομαντική. Αύριο θα δούμε.
Ό,τι χρειάζεται για το δικό μου οδηγό επιβίωσης…

Αφήστε Σχόλιο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.


*